
Tiempo de descansar, tiempo de recuperar, tiempo de alejamiento y tristeza.
La sensación de sentirse poco operativo crea pesar y tristeza. Por mucho que intentes ignorar el lastre que te frena en el ritmo habitual, llega un momento, sobretdo al final del día, que el agotamiento hace mella en tu estado de ánimo. Intentas pasar de puntillas sobre el dolor constante que ese pequeño cartílago roto provoca, y digo intentas porque no lo consigues, te acompaña en todo momento. Este malestar resta concentración, chupa mucha energía y te deja agotado. Paciencia y optimismo ... dejar pasar y sin darte cuenta todo quedarà atrás.
http://www.consume r.es/web/es/salud/atencion_sanitaria/2006/07/24/154155.php

2 comentarios:
Si amic, tu lo dices: dejar pasar y sin darte cuenta todo quedará atrás
sólo es un pequeño cartílago de na, se repondrá prontísimo y el dolor se irá... y si no..mmmmmm lo matamos entre todos!!!
T´envio una fortissima abraçada i otra entrañable para tu cartílago
ÀNIMS-ÀNIMA CAMPEÓ!!!
Pata palo! Quins temps de "cojear" que portem. Jo t'envio una mica d'aires d'aquests que em venten quan volo al trapezi per a que t'alleugereixin els huesitos. I també t'envio una estirada d'orella, per si "t'adorms".
Publicar un comentario